kitapları kırık beyaz   mekânlar

İstanbul: Köyü yakılan Kuzgun’un, cansız düşen annesini, canından edilen babasını, annesine verdiği sözü tutarak bırakıp, göçtüğü şehir; yeni ana kucağı.






İslamköy: Kuzgun’un dünyaya gözlerini açtığı ve bir anda büyümek durumunda kaldığı Diyarbakır köyü.



Beyoğlu: Kuzgun ile Zambak’ın öyküsünün can noktası.





İnci Pastanesi: Kuzgun ile Bahtiyar’ın, sık sık profiterolünün hayalini kurduğu cânım Beyoğlu pastanesi.




Emek Sineması: Kuzgun’un Beyoğlu’nda, hatta İstanbul’da adımını attığı ilk yer. Bahtiyar Abi’sinin sinema şefliği yaptığı Emek Sineması, Kuzgun’a hem hayatını, hem aşkını bahşeder. Kuzgun, bir film festivali günü, gölgesi Emek Sineması’nın perdesine yansıyan Zambak’a âşık olur.

Burgazada: Zambak’ın doğup büyüdüğü ve annesiyle birlikte yaşadığı İstanbul adası. Kuzgun ile Zambak birbirlerini en son Burgazada’sında görür.

Kelebek Korse: Kuzgun’un Zambak’la tanıdığı, Beyoğlu’nun tarihi korse ve iç giyim dükkânı. (Kapatılan Emek ve İnci’nin kaderi Kelebek Korse’ye de biçilmektedir. Umarım bu sefer engel olabiliriz.)

İzmir Palas: Rüveyde’nin Kuzgun’a miras bıraktığı, görkemli Nişantaşı evi. (Burası aynı zamanda, annemin önünden geçerken doğum sancısı çekmeye başladığı yerdir.)

Çiçek Pasajı: Kuzgun ve emekçi dostlarının, iki kuruşu biraraya getirip, meyhanelerinden birinde keyif ve hikâye etmeye bayıldıkları tarihi Beyoğlu pasajı.



 mekânlar  |  renkler  |  şarkılar  |